قیر امولسیون زودشکن (CRS) و دیرشکن (CSS) چیست و چه کاربردی دارند؟

قیر امولسیون زودشکن و دیرشکن به چه قیری گفته می شود؟ چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟

قیرهای امولسیون کاتیونی یا آنیونی به سه نوع زودشکن (CRS)، کندشکن (CMS) و دیرشکن (CSS) تقسیم می شوند؛ تفاوت اصلی این قیرها در زمان و سرعت شکست آنهاست. وقتی قیر امولسیونی با مصالح سنگی و یا خاک ترکیب می شود و یا روی سطح آسفالتی ریخته می شود بعد از مدت زمان مشخصی واکنش داده و آب محتوای آن جدا شده و تبخیر می شود و فقط قیر می ماند؛ این پدیده اصطلاحا شکست نامیده می شود. قیرهای امولسیون زودشکن مدت زمان بسیار کمی بعد از برخورد با مصالح سنگی می شکند؛ در نقطه مقابل قیرهای امولسیون دیرشکن قرار دارد که بازه زمانی بیشتری را نیاز دارد تا بشکند.

قیرهای امولسیون زودشکن (CRS) چه کاربردی دارند؟ قیرهای دیرشکن (CSS) چه کاربردی دارند و در چه شرایطی مصرف می شوند؟

نوع امولسیفایری که برای ساخت قیرهای زودشکن استفاده می شود اساسا با دیرشکن ها متفاوت است. زودشکن ها روی سطح مصالح بسیار شتابان می شکنند و یک لایه بسیار نازک قیر را بر جای می گذارند. دو نوع قیر زودشکن در استاندارد 7-12505 تعریف شده که CRS-1 و CRS-2 نام دارند و درصد قیر خالصی که در آنها به کار رفته باید به ترتیب حداقل 60 و 65% باشد. از قیرهای زودشکن عموما برای آب بندی با مصالح و ماسه (Seal) و آسفالت سطحی همچون Chip Seal استفاده می شود.

قیرهای امولسیون دیرشکن پس از تماس با مصالح سنگی پایداری زیادی دارند و می توان آن ها را با مصالح سنگی با دانه بندی پیوسته و مقادیر زیادی ریزدانه (فیلر) استفاده کرد.

شاید مهم ترین کاربرد دیرشکنها اجرای میکروسرفیسینگ که یک نوع آسفالت حفاظتی است باشد؛ در میکروسرفیسینگ قیر با مصالح ترکیب شده و سپس روی راه اجرا شده و پس از خشک شدن اولیه غلطک زده می شود. زمان شکست در دیرشکن ها تابعی از تولید کننده، نوع و مقدار امولسیفایر آن است و بر کیفیت آسفالت اثر زیادی دارد. اگر زمان شکست کم باشد مصالح فرصت کافی را در دستگاه برای اختلاط با قیر نخواهند داشت و برعکس اگر زمان شکست خیلی زیاد باشد آسفالت اجرا شده باید مدت زمان زیادی بماند تا قیر خودش را بگیرد از اینرو ممکن است بر ترافیک راه اثر منفی داشته باشد؛ در این شرایط با اضافه کردن فیلر و سیمان می توان زمان شکست را نزول داد.

وقتی هدف اجرای اندود سطحی (Tack Coat) و نفوذی (Prime Coat) باشد معمولا به آن آب اضافه می شود. قیرهای امولسیونی دیرشکن برای درزگیری آسفالت و یا روسازی بتنی هم استفاده می شود.

به طور کلی نحوه استفاده از قیرهای امولسیون بستگی به شرایط دمایی منطقه، نوع مصالح (آهکی یا سیلیسی بودن)، دانه بندی و رطوبت مصالح و پارامترهایی از این دست دارد؛ برای آن که بتوان بهترین حاصل را از قیر امولسیون گرفت مناسب تر است که ابتدا یک نمونه از مصالحی که قرار آسفالت با آن ساخته شود را همراه قیر به آزمایشگاه فرستاده و آزمون اختلاط با مصالح را با درصدهای مختلف قیر امولسیون و آب انجام داد و بعد از رسیدن به درصدهای بهینه آن را در راهسازی پیاده کرد.

چگونه بفهمیم یک قیر امولسیون زودشکن است و یا دیرشکن؟

در استاندارد مادر 7-12505 آزمونهای مربوط به قیرهای امولسیون کاتیونی آورده شده است. هر کدام از انواع قیر امولسیون یک آزمون شاخص دارد که به قرار زیر هستند:

آزمون شکست برای قیرهای امولسیونی زودشکن؛ میزان شکست قیر در این آزمون باید بیشتر از 40% باشد.

آزمون اندود با مصالح برای قیرهای امولسیونی کندشکن: میزان اندود مصالح باید متوسط یا خوب باشد.

آزمون اختلاط با سیمان برای قیرهای امولسیونی دیرشکن: میزان شکست بعد از اختلاط باید کمتر از 2% باشد.

ارائه انواع قیرهای خالص نفوذی، بازدهی؛ قیرهای امولسیون و محلول

برای مشاوره، سفارش قیر و یا انجام آزمونهای انواع قیر (نفوذی و نحوه عملکردی یا PG، امولسیون، محلول)

توسط آزمایشگاه همکارِ دارنده گواهی نامه 17025 معتبر

با شماره 9221423-0912 در تماس باشید (تماس یا WhatsApp و بله)